Seter Szkocki Gordon

[shadowdog]

SETER SZKOCKI GORDON - opis, historia rasy, wzorzec fci.


(www.shadowdog.pl - Benita Lamermoor i Gipsy Queen Shadow Dog)

WZORZEC FCI

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Data publikacji obowiązującego standardu: 14.06.1987
Tłumaczenie: Czesław Kurowski, Renata Czechowska
Przeznaczenie: Pies wystawiający
Klasyfikacja FCI: Grupa 7 - Wyżły Sekcja 2 - Wyżły Brytyjskie; 2.2 - Setery.
Wymagane próby pracy

Wygląd ogólny:
Pies o szlachetnym wyrazie, budowy galopena, sylwetką przypominający silnego konia myśliwskiego - huntera. Harmonijnie i proporcjonalnie zbudowany.
Zachowanie i temperament: Inteligentny, pojętny, pełen godności. Śmiały, towarzyski, o usposobieniu przyjaznym i zrównoważonym.
GŁOWA:
Raczej głęboka niż szeroka. Odległość od guza potylicznego do stopu nieco większa niż od stopu do nozdrzy. W okolicach oczu głowa powinna być sucha. Mózgowa część czaszki: Czaszka lekko zaokrąglona, najszersza pomiędzy uszami, pojemna, nieco dłuższa niż kufa. Guz potyliczny dobrze zaznaczony.
Stop: Wyraźny
TWARZOWA CZĘŚĆ CZASZKI:
Nos: Duży, szeroki, czarny, o szeroko rozwartych nozdrzach.
Kufa: Długa, o prawie równoległych liniach, nie spiczasta ani wąska. Głębokość kufy powinna być nieco mniejsza niż jej długość.
Wargi: Niezbyt obwisłe, wyraźnie zarysowane.
Szczęki/uzębienie: Szczęki mocne, o idealnym i kompletnym zgryzie nożycowym tj. siekacze górne powinny ściśle pokrywać siekacze dolne. Żeby osadzone prostopadle do szczęk.
Policzki: Na tyle mało wydatne, aby głowa sprawiała wrażenie suchej.
Oczy: Ani zapadnięte ani zbyt wypukłe, osadzone dostatecznie głęboko pod lukami brwiowymi; o żywym, inteligentnym wyrazie. Powinny być ciemnobrązowe i lśniące.
Uszy: Średniej wielkości, o delikatnej skórze. Osadzone nisko i przylegające do głowy.
Szyja: Długa, sucha, o łukowato wygiętej linii górnej, bez obwisłego podgardla.
TUŁÓW: Umiarkowanej długości.
Lędźwie: Szerokie i lekko wysklepione.
Klatka piersiowa: Głęboka lecz nie nazbyt szeroka. Żebra dobrze wysklepione, sięgające daleko ku tyłowi.
Ogon: Prosty lub lekko szablasty, nie sięgający poniżej stawu skokowego. Noszony poziomo lub poniżej linii grzbietu. Gruby u nasady i zwężający się stopniowo ku końcowi. Włosy pióra rozpoczynającego się u nasady ogona powinny być długie, proste i skracające się w kierunku jego końca.
KONCZYNY:
Kończyny przednie: mocne, o płaskich i prostych kościach.
Łopatki: Łopatki długie i ukośnie ustawione daleko ku tyłowi, płaskie i dobrze związane w kłębie. Niepożądane zbyt ciężkie.
Łokcie: Nisko osadzone pod tułowiem.
Śródręcze: Ustawione pionowo do podłoża.
Kończyny tylne: Od biodra do stawu skokowego długie, szerokie i umięśnione, zaś od stawu skokowego do stopy proste, krótkie i mocne. Miednica prawie pozioma.
Stawy kolanowe: Dobrze katowane.
Stopy: Owalne, z dobrze wysklepionymi, zwartymi palcami. Pomiędzy palcami obficie owłosione. Opuszki dobrze rozwinięte, mocne.
Ruch: Równy, miarowy, płynny i posuwisty, z silną akcja kończyn tylnych.

SZATA:
Włos: Na głowie, przedniej stronie kończyn i na końcach uszu powinien być krotki i delikatny. Na pozostałych partiach ciała średniej długości, płasko przylegający, nie kędzierzawy ani falisty. Frędzle na górnej części uszu długie i jedwabiste, z tylu kończyn długie, delikatne i proste. Obfite owłosienie brzucha tworzy frędzle rozciągające się na przedpiersie i spodnią stronę szyi. Wszystkie frędzle nie powinny być faliste ani kędzierzawe.
Umaszczenie: Smoliście czarne, lśniące, bez śladu rdzawego nalotu, z podpalaniem koloru dojrzałego kasztana. Dopuszczalne są czarne znaczenia wzdłuż palców i pod żuchwą.
Podpalania: dwie wyraźne plamki nad oczami o średnicy nie przekraczającej 2 cm (3/4 ins); na bokach kufy podpalanie tworzy obwódkę otaczającą kufę, nie sięgającą jednak wyżej nasady nosa. Podpalania na gardle oraz dwie duże, wyraźnie odcinające się plamy na piersi. Podpalanie na wewnętrznej stronie ud rozciąga się na przednią część kolan i zachodzi na zewnętrzną powierzchnie tylnych kończyn od stawu skokowego do palców. Na kończynach przednich podpalanie sięga do łokci z tylu i do nadgarstków lub nieco wyżej z przodu. Podpalanie wokół odbytu. Akceptowane są bardzo małe białe plamki na piersi. Wszelkie inne kolory poza wyżej wymienionymi są niedopuszczalne.
Wysokość w kłębie:
psy: 66 cm (26 ins),
suki: 62 cm (24,5 ins)
Masa ciała:
psy: 29,5 kg (65 lbs),
suki: 25,5 kg (56 lbs).

Wady: Wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.
Uwaga: Samce musza mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone całkowicie w worku mosznowym.



(www.shadowdog.pl - Benita Lamermoor)



(www.shadowdog.pl - Gipsy Queen Shadow Dog)


HISTORIA

Początki tej rasy nie są dokładnie znane. Była ona prawdopodobnie rodzima w Szkocji z tym, że w końcu XVIII (obszerna historia rasy) wieku psiarnia księcia Gordona przyczyniła się do wyrównania typu. W hodowli setera szkockiego największe zasługi położył książę Gordon, którego nazwiskiem często nazywa się tę rasę. W Szkocji występowały setery o umaszczeniu albo biało-czarnym z podpalaniem, albo czarnym podpalanym. Budowę miały znacznie cięższą niż seter angielski i seter irlandzki. Angielscy autorzy przypuszczają, że do powstania jej oprócz psów rodzimych typu setera - przyczyniła się suka "Maddy", czarna podpalana collie, Wydaje się to słuszne, ponieważ i w usposobieniu gordon odbiega od typu zwykłego wyżla angielskiego. Znany dziś typ tego setera o maści wyłącznie czarnej podpalanej ustalił się ostatecznie w wyniku domieszki krwi setera irlandzkiego i bloodhounda. Brytyjscy myśliwi, zwłaszcza zawodowi menerzy, wolą psa nie przywiązującego się wyłącznie do jednego pana, lecz spędzającego życie w kojcu. Dzięki temu po przeszkoleniu mogą one służyć każdemu, to je nabędzie lub wyprowadzi w pole. Gordon seter natomiast nie znosi hodowli kojcowej, a wręcz przeciwnie, gdyż wymaga stałego kontaktu z człowiekiem. Ta jego właściwość niewątpliwie przyczyniła się do tego, że w Anglii jest on znacznie mniej licznie reprezentowany niż inne rasy seterów czy pointerów. Ta sama cecha jednak powinna się przyczynić do zwiększenia jego popularności w Polsce, gdzie przecież myśliwi ograniczają się zwykle do trzymania jednego lub dwóch psów i nie chowają go w kojcu, lecz przyjmują do wspólnoty domowej.


(www.shadowdog.pl - Benita Lamermoor)


(www.shadowdog.pl - Benita Lamermoor)